طبقه بندی اصلی صفحه نمایش کریستال مایع لایه نازک TFT

نمایشگرهای کریستال مایع را می توان با توجه به روش رانندگی به سه نوع تقسیم کرد: درایو استاتیک (Static)، درایو ماتریس ساده (Simple Matrix) و درایو ماتریس فعال (Active Matrix). در میان آنها، نوع ماتریس غیرفعال را می توان به نوع نماتیک پیچ خورده (Twisted Nematic؛ TN)، نوع نماتیک فوق پیچ خورده (Super Twisted Nematic؛ STN) و سایر نمایشگرهای کریستال مایع با ماتریس غیرفعال تقسیم کرد. و نوع ماتریس فعال را می توان تقریباً به نوع ترانزیستور لایه نازک (Thin Film Transistor؛ TFT) و دو-نوع دیود پایانی (فلزی/عایق/فلز؛ MIM) دو نوع تقسیم کرد.
نمایشگرهای کریستال مایع TN، STN و TFT به دلیل استفاده متفاوت از اصول چرخش مولکولی کریستال مایع، زوایای دید، رنگ‌ها، کنتراست‌ها و کیفیت نمایش انیمیشن متفاوتی دارند که باعث می‌شود به وضوح در حوزه کاربرد محصول متمایز شوند. از نظر وسعت و سطح فناوری نمایش کریستال مایع فعلی، فناوری رانندگی ماتریس فعال تحت سلطه نوع ترانزیستور فیلم نازک (TFT) است که بیشتر در رایانه های نوت بوک و انیمیشن و محصولات پردازش تصویر استفاده می شود. فناوری درایو ماتریس خالص در حال حاضر عمدتاً نماتیک پیچ خورده (TN) و نماتیک فوق پیچیده (STN) است و کاربردهای فعلی آن عمدتاً پردازشگرهای کلمه و محصولات مصرفی است. در میان آنها، نمایشگرهای کریستال مایع TFT نیاز به سرمایه گذاری و الزامات فنی بالاتری دارند، در حالی که TN و STN به فناوری و نیاز سرمایه نسبتاً کمتری نیاز دارند.